Dzień pierwszy
Zwiedzanie czas zacząć. We Wiedniu jest to dość proste bo miasto nie jest zbyt rozległe, do tego dochodzi metro, którego stacje są dość gęsto rozlokowane po całym mieście.
Aby się nie przemęczać zaczynamy od najsławniejszej budowli czyli Katedry św. Szczepana. W przewodniku można wyczytać, że jest to symbol stolicy Austrii, serce i geograficzne centrum miasta. I faktycznie budynek robi niesamowite wrażenie. Zarówno jego bryła jak i wnętrze.
Z katedry można udać się w stronę Michaelerplatz jest to plac, który jest wstępem przed monumentalnym wjazdem do cesarskiego kompleksu. Obok placu jest Michaelerkirche gdzie podobno można zejść do krypt znajdujących się pod kościołem. Niestety atrakcja dostępna tylko w tygodniu.
Warto jeszcze wspomnieć o cenach. Niesty nie jest zbyt tanio. Ale jeżeli ktoś zetknął się z cenami warszawskimi to dużego szoku nie dozna. Piwo nie jest rewelacyjne, ale przynajmniej Wiedeńczycy potrafią je serwować. Temperatura odpowiednia i zawsze jest świeże.
| 
| 
| 
|
| 
|
Dzień drugi
Na ciekawą rzecz natkneliśmy się przed jedną z knajp. Ogrom ludzi zarówno dzieci, młodzieży jak i dorosłych, z porozkladanymi stosami karteczek ze zdjęciami piłkarzy. Wyglądało to trochę jak bazar. Ale po co tylu ludzi kupowało by jakies badziewne zdjęcia piłkarzy i dlaczego nikt za nic nie płacił? Okazało się, że jest to handel wymienny. Celem jest skompletowanie albumu ze zdjęciami piłkarzy wszystkich drużyn. Co nie jest łatwe, ponieważ w sklepach kupuje się losowe zestawy piłkarzy, więc trzeba się wymieniać z innymi.
| 
| 
| 
|
| 
| 
| 
|
| 
| 
| 
|
| 
|
Dzień trzeci
Jednym z ciekawszych miejsc w Wiedniu jest Cmentarz Centralny. To tu obok siebie spoczywają Beethowen, Johann Strauss, Brams, Schubert. Ale to także dobre miejsce na odpoczynek także dla żywych. Jest tu ciekawy park składający się z pięciu ogrodów (Katedra, Kwadrat, Kamienny krąg, Miejsce ognia, Podział sił), z których każdy ma przypisany jeden z żywiołow.
| 
| 
| 
|
| 
| 
| 
|
| 
| 
| 
|
| 
| 
| 
|
| 
| 
|
